Catching up… Here comes my Sunny Pants!

Ergens in 2016, maanden nadat de LMV Sunny Pants haar intrede had gemaakt en ik ze al in ontelbare versies de revue zag passeren had ik besloten me er zelf toch ook eentje te maken (ben een laatbloeier op het gebied van populaire patronen, dat weten we al). Dat ik me nog niet eerder aan een broek had gewaagd zit er ook wel voor iets tussen...  Maar ik geloofde iedereen in half blogland op z’n woord dat het easy peasy was. En zo’n ‘lazy Sunday lounge pants’ (waar je ook nog eens mee naar buiten kan komen) is altijd welkom!
 

En ik kan het dus bevestigen, niet alleen het nodige teken- & knipwerk ging snel maar ze zat ook in een wip in elkaar.
 

Bijna dan toch... Want dan was er die twijfel, is deze broek wel iets voor mij?!? Toch misschien wel een hoog pyjama-gehalte én dan ook nog de onoverkomelijke vraag ‘lijk ik hier niet te dik in…?!?’ Ben niet meteen van de grootste en dat in combinatie met nog eens vrij brede heupen maakt dat zo’n losse comfy broek niet meteen de meest flatterende optie is voor mij.

Dus bleef ze maar liggen, en niet enkele dagen, weken of maanden… Zeg maar gerust meer dan een jaar (euhm, 2 jaar vrees ik)! (shame on me)

Tot ze onlangs terug opdook met m'n intentie terug wat meer achter de naaimachine te zitten, de print leek me nog wel leuk en heb er dan maar meteen werk van gemaakt. ’n Kleine moeite bleek, want het was enkel nog inzomen, binnenkant wat netjes afwerken en klaar was ze!

De tailleband zit inderdaad ook voor mij iets te hoog, maar zag het nog niet meteen zitten om dit aan te passen dus heb ik ze maar gemaakt zoals het netjes beschreven staat in LMV. Wat ik wel gedaan heb is ze iets versmalt want vond ze toch veel te wijd uitvallen, aan de kortere lengte stoor ik me minder, maakt het minder poffen aangezien ze nu mooi doorvalt.

Here comes my Sunny Pants!  Mix & Match met m'n nieuwe handtas, enkele armbandjes & ready, set, go...
 

   

 

 

Ideaal met dit vroege lenteweertje...

En aangezien een toppatroon tijdloos is mag deze toch gerust in 2019 nog eens in blogland verschijnen niet? ( Manlief opperde dat het best wel een chique pyjama broek is, ahum!)

♥ Patroon: Sunny Pants, LMV

 Stofje: uit m’n geheugen gewist (oops)

Blanket of joy ♥

Je hebt zomer en winter mensen, zonder twijfel kies ik voor de zomerse temperaturen maar toch kan ik de laatste jaren ook wel genieten van die koude winteravonden. Gezellig thuis in de zetel onder een fleeceke, een boekje lezen of serietje op tv en een kop warme chocolademelk, gewoonweg zàlig!

'Let's get cozy', de charmes van de donkere dagen...

En vanaf nu dus allemaal onder dit heerlijk wollige dekentje (zeg maar deken, want het is niet het minste)… 

Vele ooh’s en aah’s met enkele colleagaatjes bij het zien van al die prachtige super zachte en ooh zo mooie chunky knits ‘spam’ op onze Pinterest -en Instagram feed en we waren dan ook meteen verkocht voor een workshop.

Toch beetje paniek van mijn kant, kan amper breien (of beter; kan niet breien want weet nog maar pas het verschil tussen rechts en averechts breien - maar dat doet nu niet terzake uiteraard - en er komen geen breinaalden aan te pas) maar wou toch dat het beetje insta-proof ging worden (yep, that’s me). Maar uiteindelijke nooit gedacht dat de grootste uitdaging het kiezen van de kleur wol ging worden, wit of beige, of toch maar grijs?

Oh help?! Keuzestress is my middle name, heb ik bij deze weeral bewezen (een luxe probleem, I know, ik kan het niet helpen).

 

Het werd een gezellig ondersonsje, super begeleiding mét thee & brownies als extraatje, kortom gezelligheid troef. En na enkele uurtjes elk zo fier als een gieter naar huis met onze z e l f g e m a a k t e plaid onder onze arm.

Geef toe, die winterdip zijn we toch zo vergeten...

♥ XXL Chunky plaid
Workshop @ Médard - Merelbeke
Wol: merino lontwol - 620 Beige

It's ok to take a break

Met het schaamrood op de wangen naar m’n naaimachine toe, wat heb ik je het voorbije jaar verwaarloosd. En dus bleef ook m’n blogje hier maar eenzaam achter.

Een paar onafgewerkte projectjes en een paar concept-blogberichten zijn er nog te vinden, maar daar blijft het jammer genoeg dan ook bij. De balans vinden tussen werk & gezin, het is me toch wat.  Hoe doet iedereen dit toch?!?

 

Die ellenlange to-do list waar maar geen einde aan lijkt te komen, het gevoel dat je altijd bezig bent maar precies niets gedaan krijgt en dan uitgeblust in de zetel voor tv ploft.  En ja, geen moed dus om een patroontje te tekenen.  En toch het gevoel dat ik maar verder bleef hollen…

Na enkele maagontstekingen en steeds meer en meer migraine was het volgens de dokter tijd voor ‘verplichte rust’. Belangrijk om even bij mezelf stil te staan, het moet niet allemaal, niet te veel nadenken of altijd maar aantrekken wat anderen denken en misschien ook wel beseffen dat niet perfect ook ok is. De lat iets lager leggen, leren nee zeggen en loslaten is m'n grootste uitdaging, voorlopig nog met vallen en opstaan maar ik kom er wel.

 

Genieten van de kleine dingen doen we dus…  Genieten van het mama-zijn, ook al is het toch soms zo druk, ook al ligt de keuken er niet altijd spik en span bij. Heerlijk genieten van een weekendje weg met vrienden of eens een etentje gezellig met ons 4tjes,…  En voor mij hoort daar momenteel vooral ook veel goesting bij om terug achter de naaimachine te kruipen. En nee, ik ga me niet schuldig voelen over dat mandje strijk.

 

Aan voorraad stof en inspiratie geen gebrek, maar laat ik nu eens beginnen met af te werken van wat er ergens verstopt in m’n naaihoekje nog te vinden is! Enne, euhm… Is er stiekem toch nog ergens tijd te koop?  

Project 1
La Maison Victor - Sunny pants

 



Project 2
La Maison Victor - Katie rok



 

Sewing modus ON
'De Stoffenknop'

 

 

She said yes ♥

Ok ik beken, diep van binnen wou ik wel eens rondlopen in zo’n fashionable tutu-outfit maar uiteindelijk was het toch ‘dankzij’ een collegaatje én wel voor een speciale reden dat ik de meters tule in huis haalde…  

Na de 2 exemplaren uit m’n vorige blogpost vond ik van mezelf dat ik toch al over voldoende ervaring (ahum) beschikte om voor dé rok voor het bruidje in spe aan de slag te gaan. Toegeven, na wat meet, knip, -en stikwerk heb je op enkele uurtjes een zalig cirkelrokje klaar om mee rond te zwieren. Dus ook al is de 'making off' zo eenvoudig als maar kan zijn toch bleef er wel sprake van een beetje stress om het écht goed te doen en waren de ‘testversies’ niet voor niets geweest.

Bij Stoffen van Leuven vond ik deze prachtige fijne tule en een voeringstof die deze keer dus wel een plezier was om te stikken.

She said yes…

                                                                

♥ Patroon: cirkelrok (voering + 2 laagjes tule)
Stofjes + elastiek: Stoffen van Leuven

Prima ballerina²

Een tutu rok à la Carrie Bradshaw… Het kleine meisje in mij droomt daar stiekem al jaren van maar dan de voordeur durven buiten stappen, da’s iets anders!

Toen een collega me vroeg een tule rok voor haar te maken was dit het ideale moment er stiekem toch ook eentje te maken voor mezelf. Ook al is het maar om 1 keertje te staan draaien…

Het werd uiteindelijk een twinning projectje, we zagen het volledig zitten.  'n Tikkeltje stoer met een sneaker en toch dat vleugje prinsessenallure. Zo werd het een mini versie voor Chloé en maxi uitvoering voor de mama.

Ik koos voor een blauwe voeringstof met telkens 2 lagen tule, gemakkelijk om te combineren. Aan het patroon is uiteraard niets moeilijk, meten is weten.  Op het eerste zicht lijkt het dus wel een snel klaar projectje ware het niet dat ik ontzettend heb zitten zwoegen om de voeringstof om te zomen.

 

 

Instagram proof  ♥

Nu nog bij mezelf een dosis lef vinden om dat instant ‘Sex and the City’- gevoel naar boven te halen en de voordeur eens buiten stappen…

♥ Patroon: cirkelrok, voering + lagen tule zoveel je maar wil (bij ons zijn het er dus 2)
Stofjes: De Strik, Ledeberg
Elastiek: Veritas

Pam Top zkt lente...

Stillekes aan begin ik toch al aan de lente te denken!  En dan kan je van bloesjes zoals deze toch nooit te veel hebben, het strikje maakte het voor mij alvast een topper dus twijfelde dan ook geen seconde.

Eigenlijk valt het bloesje wel beetje ruim, uiteraard had ik dat pas door toen het al volledig klaar was. ‘Meten is weten’, ik ga het nooit leren...

Het plan is om eventueel nog een elastiek in de zoom te verwerken, zodat het wat meer bloest en dan kan het geen kwaad dat het wat losser zit of ik steek ze altijd in m’n jeans. Moet ook wel toegeven dat ik me toch ook wel beetje stoor aan de wijde mouwen dus denk dat een elastiek daar ook wel zal helpen of ik rol ze gewoon wat om? Of maak ik niet beter meteen een aangepaste nieuwe versie…?

 

De allereerste keer dat er een projectje voor mezelf op de blog komt (beetje spannend dus wel), bij gebrek aan assistentie voor foto’s dan maar in selfie-modus :-)

Jammer genoeg laat het lenteweer nog even op zich wachten…

 

 

 

♥ Patroon: Pam Top, LMV jan-feb 2016

Stofje: Stoffen Artevelde

 

 

Om van te snoepen...

De missie om m'n eerste zelfgemaakte creaties voor m'n metekindje tot een 'goed' einde te brengen was nog niet volbracht. Uiteraard stond er nog een kleedje op het programma! Daar geen twijfel over én denk hierbij gerust maar aan 'girly over the top' met zeemzoete pastelkleurtjes... Kortom,  een mini-kleedje om van te snoepen, dat had ik voor ogen!

Voor een babymeisje mag het wel eenvoudig blijven en voor mijn naaikunsten uiteraard ook… Een eenvoudig patroontje, ‘n leuk stofje en meer is niet nodig om mij tot actie te roepen.  

En ik vond er nog een giletje bij om het af te maken… Cuteness overload:-)

♥ Patroon: Intemporels pour bébés
Stofje: ’n pareltje uit gekregen restjes én net nog groot genoeg voor dit babykleedje (lucky me)

Kamsnaps: Mertens Mercerie

Dream big little girl!

Lieve kleine Yasmine, wat ben ik fier je meter te zijn...

En met een klein meisje in de familie erbij slaan die radertjes in m’n hoofd direct aan het werk en borrelen er heel wat nieuwe projectjes op. Ik zie al schattige babykleedjes voor mij in de allersnoezigste stofjes! Een babydekentje mag uiteraard ook niet ontbreken, aan de ene kant een fris lentestofje en aan de andere kant toch heerlijk zacht en warm.

Ik moet toegeven dat dit m'n allereerste zelfgemaakte dekentje is.  Chloe & Mathis, net als de mama, hebben nochtans graag een dekentje in de zetel maar het was er nog nooit eerder van gekomen er zelf eentje te maken... De tip om heel veel speldjes te gebruiken was meer dan welkom!

Als extraatje kwam ik nog deze fopspeenhouder tegen, op Pinterest uiteraard of wat hadden we gedacht... Een restje stof en een klein uurtje later klaar! 

Bij gebrek aan een tuutje heb ik er dan maar eentje uit Mathis zijn verzameldoos genomen... Voor de foto :-)

Het is toch niet verkeerd dat ik stiekem een beetje hoop dat Yasmine en dit dekentje onafscheidelijk worden... ♥

Cutie pie Yasmine :-)

♥ volgens emmaenmona.blogspot.be/2011/06/maak-eens-zelf-een-dekentje

Stofje & paspel: Veritas

Fleece: Zeeman

♥ volgens destikdoos.blogspot.be/2011/01/fopspeen-koord

Stofje & clip: Veritas